نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید( 1223 )
آدرس این وبلاگ در سروش :
https://sapp.ir/913607
سوره 27 : نمــل( مکّیـ 93 آیه داردـ جزءنوزدهمـصفحه 377 )
( قسمت دوازدهــم )
«(شـادیِ دل)»
( جزءبیستمصفحه 382 آیه 59 )
بسم الله الرحمن الرحیم
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِینَ اصْطَفَى آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ
ترجمه لفظی آیه شریفه :
بگو سپاس براى خداست و درود بر آن بندگانش که [آنان را] برگزیده است
آیا خدا بهتر ست یا آنچه [با او] شریک مى گردانند
نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :
بدان کهمقاماتدر راهدیــــــــندو قسماست :
قسمیمقدماتاست که به خودی خودمقصودنیست ،
بلکه همه ،وسایلبرای کار دیگرند ؛
مانند : توبه ، صبر ، خوف ، زهد ، فقر و محاسبه .
قسمی دیگرمقاصد و نهایاتاست ؛
که به خودی خودمقصودند؛
مانند : محبت ، شوق ، رضا ، توحید و توکل .
که همه ی آنهامقصودِ بذاتهستند ،
نه آنکهوسیله یچیز دیگر باشند .
وحمد و شکر و ثنایخداوند، همه از اینقسمند،
که به خودی خود ،مقصودند،
و چنین قسم ، تاقیامتو دربهشتبمانَد ،
و هرگزمنقطــــــــــعنگردد .
و از این جهت در وصفبهشتیانفرمود :
آخرینخواندنِآنهاحمد خداونداست ،
و یا این که گویند :
حمــــــــد خــــــــــدایرا کهانــــــــــــدوهاز ما برد ؛
و یا گویند:
جمـــــــد خـــــــــــدایرا کهوعـــــــــده یاوراستآمده است !
گویند :فردا در آنعرصه ی عظمیوانجمن کبری؛
کهایوان کبریابرکشند ؛ وبساط عظمتبگسترانند ،
منادی ندا کند :
سپـــــاس گوینـــــدگانِخـــــــــدابرخیــــزند،
در آن حالتنها کسانی کهپیوسته و در همه حال و در همه وقت ،خـــــدایراحمد و شکر و ثناگفته ،
وسپاس داریِاو را کرده ، وحقِّ نعمتِاو را بهشکرگزاریبه حای آورده ،از جــــای برخیـــــزند !
حمد و شکربنده ، وقتیدرستآید ؛
که در ویسه چیــــزباشد :
اول ، علــــم
دوم ؛ حــــــال
سوم ؛ عمــــل
چه ؛ که ازعلــــم،حـــــالزایَد ،
و ازحــــــال،عمــــــــــل خیــــــزد !
در حقیقت ،علــــــم،شناختخداونــــــداست ،
وحـــــــال،شــــادیِ دلبه آننعمتاست ،
وعمـــل، به کار داشتننعمتدرآن چهرضای خداونددر آن است .
پس بدان که ؛
دلراحـــــال هااست ومقــــــــام ها،
اول ؛مکاشفــــه،
دوم؛مشاهـــده،
سوم ؛معــاینـــه،
چهارم ؛مواصلــه،
پنجم ؛مهــالـکــه!
کــــــــــه ؛
مواصله،استیلاینزدیکی و قرببردلاست ،
ومهـالکـهپس از همه ،استهلاک در قُــــرباست !
پس تا درمکاشفهومشاهدهاست ؛
جبرئیـــــــــــلدر میان نگنجد ،
لیکن چون بهمعاینهومواصلهرسید ؛
جبرئیــــــــلودیگـــــــریدر نگنجـــــد!
که گفتـــــــــه اند :
جبرئیلآن جا اگر زحمت کندخونشبریز
خون بهای جبرئیلاز گنج رحمت باز ده !
السلام علیک یا مولای یا اباصالح المهدی
آیا این جمعــــــه می آییــــد آقـــا ؟
شاید ما همچنـــــان سرگــــــرم دنیـــا
و مشکلات زنـــــدگی خویشیــم
ولی هر روزه برای تعجیل درظهـــــــــور مبارکتــــــان
دعــــای فــــــرج بر لب داریـــــــم